Onurlu yaşamımızın yegane direği ,Ulu Gazi'yi derin saygı ile anıyor,Devrimlerinin yılmaz bekçileri olduğumuzu bir kez daha ilan ediyoruz!

Günümüzde çeşitli siyasilerce herbir tarafından çekilen ve sömürülen Atatürk gerçeğine güzel bir yazı ile farklı bir boyut katmak istiyorum.

Bildiğiniz gibi Mayıs'ın 2. haftası köyde, Atakan ve Mengüç arkadaşlar öncülüğünde, tarihe bir çentik koymak için bazı çekimler yapılmıştı.Bu gezinin benim için anlamı yeniden doğmaktan farksızdı. Biz Türklerin en kötü huyu unutmaya karşı anılardan bilgi barajı kuruyorduk. Bu çalışma esnasında oldukça manidar konuşmalar kendiliğinden gelişiyordu.İşte bu konuşmalardan birini Atakan SEVGİ'nin kaleminden okuyacağız.

Bir kaç ay önce, Trakya'da, Edeköy'de, Edeköy Katliamı ile ilgili yaşlılarla sohbet ediyoruz. Anası bu katliamdan sağ kurtulan, 1927 doğumlu Lütfiye nine eski zamanlardan bahsederken birden lafı Atatürk'ün ölümüne getiriyor.

"...okuldan eve geldim. anamlar 'Atatürk öldü' deye ağlaşıp duruyular. onlar ağlayı deye ben de ağlamaa başladım. "biz bi katliyam gördük, gene mi görcez? Atatürk bizi kurtardı. Atatürk gitmiş, biz gene mi görcez?" deye onlar ağlaşırken ben gördüm yavrım-" diyor ve 70 yıl sonra yine gözleri doluyor, konuşamıyor.